سرا شیبی
در سراشیبی که نامش زندگی ست
باهمه بیگانگی ها میروم
در سکوت سردو غمگین زمان
بی هدف بی یار و تنها میروم
میروم که شاید در دشتی بزرگ
بازیابم آنچه را گم کرده ام